( 1 ) مسألهء 4 - اگر پيشانى بر جاى بلندى قرار گيرد ، كه بلنديش بيشتر از آن مقدارى است كه بخشيده شده است چنانچه بلندى آن ، به قدرى باشد كه با وجود آن عرفا صدق سجده نكند ، احتياط و بهتر آن است كه پيشانى را بردارد و به جاى مجاز بگذارد البته كشيدن پيشانى هم تا محلّ مجاز مانع ندارد ، ولى اگر بلنديش به اندازه‌اى باشد كه با وجود آن عرفا صدق سجده بكند ، بنابر احتياط واجب ، بايد پيشانى را به طرف جاى پايين‌تر بكشد و اگر كشيدن آن ممكن نبود ، بنابر احتياط واجب ، بايد پيشانى را بلند كند و به جاى مجاز بگذارد و بعد از تمام كردن نماز ، آن را اعاده نمايد . ( 2 ) مسألهء 5 - اگر بطور غير عمدى ، پيشانى را روى چيزى بگذارد كه سجده بر آن صحيح نيست ، بايد پيشانى را از روى آن ، به روى چيزى كه سجده بر آن جايز است بكشد و نمازش صحيح است و حق ندارد پيشانى را از روى آن بردارد ، و اگر به جز برداشتن پيشانى كه موجب زياد شدن سجده است ، ممكن نبود احتياط ( واجب ) آنست كه ، نمازش را تمام كند و سپس از نو بخواند ، خواه قبل از گفتن ذكر واجب متوجّه شود [ كه جاى سجده صحيح نيست ] يا بعد از گفتن آن . البتّه اگر بعد از سر برداشتن از سجده متوجّه شود ، تمام كردن همين نماز كافى است . ( 3 ) مسألهء 6 - كسى كه به پيشانى او علّتى مانند دمل باشد ، چنانچه همهء پيشانى را نگرفته و گذاشتن جاى سالم آن بر زمين ممكن است ، و لو به اينكه قسمتى از زمين ، كمى گود شود تا دمل در آن قرار گيرد ( و جاى سالم پيشانى بر زمين قرار گيرد ) ، واجب است چنين كند و اگر دمل همهء پيشانى را گرفته و يا آنكه گذاشتن جاى سالم پيشانى روى زمين ممكن نباشد ، بايد بر يكى از دو جبين ، سجده نمايد ، و بهتر آن است كه جبين راست را بر چپ مقدّم دارد ، و اگر اين هم امكان نداشت ، بايد بر روى چانه سجده كند ، و اگر آن هم ممكن نبود ، بنابر احتياط واجب ، بايد صورت سجده را به وجود آورد به اين ترتيب كه قسمتى از صورتش يا جلوى سرش بر زمين نهد ، و در صورتى كه اين هم امكان ندارد ، احتياط واجب آنست كه آنچه را كه به شكل سجده نزديكتر است به وجود آورد . ( 4 ) مسألهء 7 - اگر بدون اختيار ، پيشانيش از زمين بلند شود و [ باز ] بدون اختيار به زمين برگردد ، بعيد نيست كه اين عمل ، برگشتن به سجدهء اوّل باشد . بنابراين ، يك سجده حساب مىشود ، خواه قبل از قرار گرفتن پيشانى ، بلند شده باشد يا بعد از آن ، پس بايد ذكر واجب را انجام دهد و چنانچه پس از بلند شدن پيشانى بتواند خود را كنترل كند [ بىاختيار به سجده برنگردد ] اين پيشانى به زمين گذاشتن بعدى خودش به هر حال يك سجده حساب مىشود ، خواه قبل از قرار گرفتن ، سر بلند شده باشد يا بعد از آن . ( 5 ) مسألهء 8 - كسى كه از سجده نمودن عاجز باشد ، چنانچه بتواند بعضى از مراتب ممكن سجده رفتن را انجام دهد ، انجام آن واجب است به شرط آنكه بر انجام چيزهايى كه وجوب آن را دانستى مواظبت نمايد كه مواضع ( هفتگانه ) را در جايشان بگذارد و همراه با پابرجايى و تكيه بر آنها و گفتن ذكر واجب و آرام بودن بدن و مانند اينها ، باشد . بنابراين